Rud­yard Kip­ling’in çok ün­lü bir şii­ri var­dır. As­lın­da şi­ir­den çok oğ­lu­na na­si­hat­tır. Ba­na bir­kaç haf­ta­dır “Kim bu Ada­na’nın di­na­mik­le­ri “ di­ye so­ru­yor­lar.  As­lın­da siz de bi­li­yor­su­nuz. Ama ben bu haf­ta Rud­yard Kip­ling’in di­ze­le­ri­ni  Ada­na’ya uyar­la­ya­rak bi­raz da­ha ta­rif et­mek is­te­rim.

Eğer çev­ren­de­ki­ler ar­tık ha­ki­mi­yet­le­ri­ni kay­be­dip de se­ni suç­la­dı­ğı za­man sen yüz­süz­lü­ğü­nü mu­ha­fa­za ede­bi­lir­sen,
Eğer her­kes sen­den şüp­he­len­di­ği hal­de, on­la­rın bu şüp­he­siy­le dal­ga ge­çip da­ha da şüp­he­ye düş­me­le­ri için ne müm­kün­se ya­par­san,
Eğer, hiç­bir iş  yap­ma­dan bir son­ra­ki se­çim­le­ri bek­le­ye­bi­lir, ve hiç­bir  şey yap­ma­mak­tan yo­rul­maz­san, Ol­du­ğun­dan da­ha iyi  gö­rü­nür ve ol­du­ğun­dan da­ha akı­lı laf­lar eder­sen,
Eğer, ha­yal ku­ra­bi­lir ve sen bi­le bu­na inan­maz­ken se­ni ora­ya ta­şı­yan­la­rı  inan­dı­ra­bi­lir­sen,
Eğer, dü­şü­ne­bi­lir fa­kat as­la sen­den da­ha iyi dü­şü­nen­ler ol­du­ğu­na inan­maz­san,
Eğer, Za­fer se­nin için kol­tuk, fe­lâ­ket ise o kol­tu­ğu bı­rak­mak ol­du­ğu­nu bi­lir­sen,
Eğer, yan­lış olan söz­le­ri­ne, doğ­ru­su­nu bi­len­ler ce­vap ver­di­ğin­de on­la­rı  sus­tur­mak için her şe­yi ya­par­san, ya­hut ha­ya­tın de­mek olan “ Kol­tu­ğu­nu­” an­cak “em­ri hak va­ki ol­du­ğun­da­” bı­ra­kı­rım, der­sen,
Eğer, bü­tün ka­zanç­la­rı­nın bir kıs­mı­nı her se­çim­de ye­ni­den se­çil­mek uğ­ru­na har­ca­rsan, ve son­ra­ki se­çim­de bu­nu tek­rar­la­mak­tan ötü­rü hiç se­si­ni çı­kar­maz­san,
Eğer, iş iş­ten geç­me­den, kal­bi­ni, si­nir­le­ri­ni ve ener­ji­ni tek­rar ba­şa gel­mek için se­fer­ber edi­yor­san, ve sa­na “Bı­rak ar­tık ” di­yen­le­re di­şi­ni sık­ma­sı­nı bi­lir­sen,
Eğer, ca­hil in­san­lar­la ko­nu­şur, sen­den çok fark­lı ol­ma­dık­la­rı­nı  fark eder­sen, ya­hut sen­den da­ha bil­gi­li olan­la­rı em­rin­de ça­lış­tı­rıp  komp­lek­si­ni tat­min eder­sen,
Eğer, ne sev­di­ğin dost­la­rın, ne de sa­na kar­şı olan­la­rın söz­le­ri se­nin an­la­ma ka­pa­si­te­si­nin üs­tün­dey­se,
Eğer, hiç  kim­se­ye kıy­met ver­mez, sa­de­ce ya­nın­da­ki dal­ka­vuk­la­ra gü­ven­me­yi bi­lir­sen,
Eğer, her da­ki­ka “ Ne ka­dar fay­da­lı ol­du­m”  de­me­yip, otur­du­ğun kol­tu­ğa “dol­du­ra­bi­lir­sen,”
İş­te o va­kit, Ada­na’da, için­de­ki her şey de se­nin­dir; ve hat­ta da­ha faz­la­…. Sen o za­man Ada­na’nın “Dİ­NA­Mİ­K” isin oğ­lum.

Yazarın Tüm Yazıları İçin Tıklayınız »